Αντώνης Νουκάκης & Μπούκη Μπαμπάλου Νουκάκη
12.02.2009 ώρα 19:00
Το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής διοργάνωσε ένα νέο κύκλο διαλέξεων Ελλήνων αρχιτεκτόνων με τίτλο «Διαλέξεις ΕΙΑ 2008-2009». Ο κύκλος αυτός είχε ως στόχο τη διεύρυνση της πληροφόρησης γύρω από το έργο των αρχιτεκτόνων σήμερα, και για τον λόγο αυτό έχουν επιλεγεί σημαντικοί επαγγελματίες οι οποίοι κλήθηκαν να αναπτύξουν τις απόψεις τους γύρω από την ελληνική αρχιτεκτονική και γύρω από το έργο τους.
Η ελληνική αρχιτεκτονική σήμερα συνεχίζει να αποτελεί ζητούμενο. Οι διαδικασίες που σχετίζονται με την άσκηση του επαγγέλματος, η ελλιπής διεξαγωγή των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών, η σχέση της αρχιτεκτονικής με τη γενικότερη οικονομική πραγματικότητα του τόπου, ο ρόλος και οι δυνατότητες της κατασκευαστικής τεχνολογίας, η σταδιακή μετατροπή των αρχιτεκτόνων σε εκτελεστές προαποφασισμένων επιλογών των κατασκευαστικών εταιριών, το πρόβλημα των ολυμπιακών έργων, η σχέση της αρχιτεκτονικής με την κοινωνία, ο προβληματικός ρόλος της ελληνικής έντεχνης αρχιτεκτονικής και αστικής παράδοσης, η σχέση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής με την πραγματικότητα των ελληνικών πόλεων, το ζήτημα της αρχιτεκτονικής παιδείας, η σχέση της ελληνικής με τη διεθνή αρχιτεκτονική, η προβληματική στρατηγική προβολής της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο ρόλος της κριτικής, αποτελούν θέματα που συχνά δεν υποστηρίζουν αυτή καθαυτή την σχεδιαστική έρευνα και την ανάπτυξη της συνολικής ποιότητας του αρχιτεκτονικού έργου. Η αρχιτεκτονική σήμερα στην Ελλάδα προκαλεί ακόμα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα, και τα οποία έχουν επιλυθεί όχι μόνο στη Δύση αλλά και σε πολλές χώρες του αυτάρεσκα αποκαλούμενου «τρίτου κόσμου».
Στις απορίες αυτές επεδίωξε να δώσει απάντηση η σειρά των διαλέξεων του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής. Οι αρχιτέκτονες που προσκλήθηκαν και οι οποίοι ανήκουν σε μεγάλο βαθμό στη νεότερη γενιά, επεδίωξαν να αναπτύξουν αφενός θεωρητικές απόψεις γύρω από τα παραπάνω ζητήματα, αλλά και να διατυπώσουν τις αρχές που διέπουν την όποια προσωπική ποιητική στο πλαίσιο του δομημένου περιβάλλοντος.
«ερμηνεύοντας τον τόπο»
ΜΠΟΥΚΗ ΜΠΑΜΠΑΛΟΥ ΝΟΥΚΑΚΗ
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π (1970). Έχει διδάξει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, Αρχιτεκτονικό και Αστικό Σχεδιασμό. Δίδαξε Αρχιτεκτονική Σύνθεση στο νεοϊδρυθέν Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πολυτεχνείου Κρήτης (2004-2005). Δίδαξε επίσης, στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών του ΕΜΠ «Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός» με αντικείμενο «Ο δημόσιος χώρος της πόλης» (1999-2001). Υπήρξε εκπρόσωπος της Σχολής Αρχιτεκτόνων στην Εθνική Επιτροπή του Habitat II (1995-2000). Υπήρξε μέλος του ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ 66(1972-1986).
ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΟΥΚΑΚΗΣ
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Είναι απόφοιτος της Σχολής Γραφικών Τεχνών Δοξιάδη το 1962 με δασκάλους τους Γιάννη Τσαρούχη, Θανάση Απάρτη και άλλους. Απόφοιτος του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου το 1970. Μέλος του ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ 66 (1972-1986). Σύμβουλος του Καλλιτεχνικού και Πνευματικού Κέντρου ΩΡΑ(1975-1985). Από το 2002 υπεύθυνος της εταιρίας «Αντώνης Νουκάκης και Συνεργάτες Ε.Ε.». Μέλος της ομάδας εργασίας του Τ.Ε.Ε. για το θεσμικό πλαίσιο των Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών (1989-1991). Μέλος της αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ (1990-1992). Μέλος της αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ(1997). Μέλος της ομάδας εργασίας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ για την αναθεώρηση του 716/77(1998). Υπήρξε κριτής σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.
Το Αρχιτεκτονικό Γραφείο «Αντώνης Νουκάκης και Συνεργάτες Ε.Ε.» με ιδρυτικά μέλη τον Αντώνη Νουκάκη και την Μπούκη Μπαμπάλου – Νουκάκη δραστηριοποιείται από το 1970 σε μελέτες ιδιωτικών και δημόσιων έργων με έμφαση στην κατοικία, στους δημόσιους υπαίθριους χώρους και τα πανεπιστημιακά κτίρια, ιδιαίτερα τις βιβλιοθήκες. Έχουν διακριθεί για 5 υλοποιημένα έργα τους και βραβευθεί σε 27 αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς εκ των οποίων δύο διεθνείς. Το έργο τους έχει δημοσιευθεί σε αρχιτεκτονικά έντυπα ελληνικά και διεθνή.
Η παρουσίαση αναφέρθηκε σε μια σειρά μελετών αστικού σχεδιασμού και διαμορφώσεων. Το κύριο διακύβευμα στην πόλη αφορά την υπόσταση και το χαρακτήρα των υπαίθριων δημόσιων χώρων και το χειρισμό του τοπίου ως δομικού στοιχείου της πόλης. Η χωρική απόδοση, μορφοποίηση κάθε πρότασης προκύπτει από τη μοναδικότητα του κάθε τόπου και την έκφραση της ταυτότητας του.